Wniosek w sprawie wykorzystania zabudowy Dworu Aleksanda w Marzęcinie na potrzeby mini-muzeum

Akcja społeczna Agencji Prasowej Merkuriusz Polski

Zielonogórska akcja na rzecz odbudowy zabytków atrakcyjnych turystycznie 

Newsletter #33

Trzydziesta trzecia propozycja przebudowy miasta w taki sposób by było bardziej atrakcyjne turystycznie 

Do Radnych Dzielnicy Nowe Miasto

do Stow. Nasze Zatonie

Wniosek

Szanowni Państwo,

Jaki jest stan dworu opisanego jako dwór Aleksandra (dwór Marzęcin/ Alexanderhof)? Z opisu wynika że możliwe iż "zachował się dawny obiekt typu dwór". Jakie są możliwości zorganizowania odtworzenia dawnego wyglądu zabytku? Czy możliwa jest np. zamiana nieruchomości z obecnymi mieszkańcami i przejęcie dworu pod jakieś reprezentacyjne cele (siedziba jakiegoś muzeum, np. muzeum księżnej Doroty de Talleyrand etc.).

Muzeum księżnej Doroty de Talleyrand w pozostałościach dworu Alexanderhof

Propozycja muzeum księżnej i jej dziecka. Byłoby to jakies mini- muzeum sezonowe, czynne tylko latem.

Redakcja pisała do UM: "Dziękuję, a czy UM może wystąpić do UMWL aby to UMWL powołało w pałacu w Zatoniu takie muzeum jako oddział Muzeum Ziemi Lubuskiej? Czy UM udostępni ruiny pałacu, obiekt pałacu, na takie muzeum? "

Księżna
Wraz ze swoją najstarszą siostrą Kathariną Wilhelmine, Dorota przeszła na wiarę katolicką w Rzymie w 1827 roku, czyli długo po ślubie i trzy lata po rozwodzie z katolickim Talleyrandem. W 1828 roku kupiła dla siebie zamek Rochecotte w Saint-Patrice. W 1837 roku sprzedała Kurlandpalais Unter den Linden w Berlinie carowi Mikołajowi I.

Zamek Rochecotte

Udało jej się przed śmiercią pogodzić ministra spraw zagranicznych Talleyranda z Kościołem. Po jego śmierci w 1838 roku została jego uniwersalną spadkobierczynią, a tym samym jedną z najbogatszych kobiet w Europie. W ciągu następnych kilku lat Dorota mieszkała na przemian we Francji i Prusach, gdzie po raz pierwszy mieszkała w Otyniu- Deutsch Wartenberg na Śląsku. W latach 1842–1843 odbudowała towarzyszący mu zamek Zatonie- Günthersdorf w stylu klasycystycznym. W 1842 roku nabyła naksięstwo żagańskie (Sagan) z siostrą Pauliną i przeniosła się do zamku w Żaganiu. Król Fryderyk Wilhelm IV nadał jej tytuł księżnej Zagania w 1845 roku .Odgrywała też ważną rolę na jego dworze, tak jak wcześniej w Paryżu na dworze Napoleona i późniejszych Burbonów, a także w Londynie i Wiedniu. „Ona suwerennie rządziła swoim księstwem, wyposażona we wszystkie doświadczenia pełnego wrażeń, zawsze błyskotliwego, ale niezbyt szczęśliwego życia" - pisano.

Zamek Sagan

W Zaganiu z pomocą księcia Pücklera zleciła gruntowną modernizację zamku i powiększenie parku zamkowego . Rozpoznała potrzeby swoich poddanych, stała się dobroczynna i życzliwa. W 1855 roku założyła szkołę Dorothy, instytucję pracy dla zaniedbanych dzieci, a w 1859 roku szpital św. Dorothy. W 1849 r.  kościół pw. Św. Krzyża od podstaw przebudowała na cmentarz kościelny książąt sagańskich. Tam też znajduje się jej grób.

Dorota była wówczas znaną malarką pejzażową, której prace pokazano w 1820 r. na wystawie zorganizowanej przez Królewską Pruską Akademię Sztuk Pięknych w Berlinie.

Dziecko księżnej - Barbara Novotná

Według aktualnego źródła Dorota urodziła dziecko w wyniku związku we wrześniu 1816 r. we Francji, w miejscowości uzdrowiskowej Bourbon-l'Archambault i wpisała je do rejestru pod nazwą Marie-Henriette Dessalles. [2] Dziecko zostało później, prawdopodobnie za pośrednictwem siostry Doroty, księżnej Kathariny Wilhelminy von Sagan, adoptowane przez jej sługi Johanna Pankla i Theresie Novotná, którzy pobrali się latem 1820 r., jako ich córka Barbara i uznana za własne dziecko.

--

wg Wikipedii

Co pokazanoby na wystawie w "Dworze Aleksandra"?

"Niedawno, w 2002 r. minęła 160. rocznica rozbudowy pałacu w Zatoniu według projektu - nie wiadomo kogo, albo okolicznego architekta (nowe ustalenia) albo królewskiego architekta Karla Friedricha Schinkla. Dodano doryckie portyki, przebudowano fasadę ozdabiając ją attyką i koronując fasadę tarczą herbową Talleyrandów, cudem do dziś przetrwałą przez zawieruchy dziejów. Pałac stał się jednym z pierwszych budynków w stylu klasycystycznym w tym regionie. Tutaj urzędowała Księżna Żagańska Dorota Talleyrand-Périgord, żona Edmunda Talleyranda-Périgord, hulaki, i próżniaka nie stwarzającego nawet pozorów wierności. Miał on jednak za bratanka słynnego francuskiego ministra - Maurycego Talleyranda-Périgord, u boku którego Dorota zrobiła europejską karierę. Maurycy docenił jej niewątpliwe zalety: talent do zjednywania sobie przyjaciół, niezależny sposób myślenia i nietuzinkową urodę, a Dorota stała się jego powiernicą i najlepszą przyjaciółką.

Pałac w Zatoniu stał się sercem kulturalnym tego regionu Europy. Księżna Dorota przyjmowała w swym ulubionym Zatoniu najznamienitszych gości, spędzili tutaj wiele czasu tacy znamienici goście jak Alexander von Humboldt, car Mikołaj I i król pruski Fryderyk Wilhelm IV, przez jej salony przewijali się wielcy monarchowie, kompozytorzy i myśliciele, m.in. Honoré Balzac, Wiktor Hugo, Wagner i Franciszek Liszt. Księstwo Żagańskie tętniło wówczas na kulturalnej mapie Europy, a w uroczej księżnej, ozdobie europejskich salonów i jednej z najbardziej wpływowych kobiet XIX wieku, rozkochiwały się liczne męskie serca. Do historii epistolografii przeszła jej korespondencja m.in. ze Stanisławem Augustem Poniatowskim, ks. Adamem Czartoryskim, Wiktorem Hugo, Honoriuszem Balzakiem, Fryderykiem Chopinem i Aleksandrem Fredrą.

Księżna zmarła w wieku niemal 70 lat, pochowano ją w Kościele pw. Św. Krzyża w Żaganiu. W ostatniej drodze żegnało Księżnę Dorotę Talleyrand ponad 10 tysięcy ludzi: zwykłych mieszkańców i chłopów przybyłych z najdalszych wiosek księstwa. Okres jej panowania to okres wielkiego rozkwitu księstwa. Księżna wznosiła szpitale, fundowała ochronki, szkoły i stypendia dla zdolnych dzieci chłopskich. Nawet okropna zawierucha z roku 1848, która przetoczyła się przez Europę, łukiem ominęła jej włości. " 

opr. wg witryny Stow. Nasze Zatonie i materiałów tego stowarzyszenia 

 

Odtworzenie stawu

Odtworzonoby niewielki staw "Alexanderhof" w Marzęcinie, wg dawnej mapy.

mapa wg https://zamkilubuskie.pl/marzecin/

Proponowane miejsce muzeum ks. Doroty i ew. pisarki B. Nowotnej

Wykorzystanoby pobliski "Dwór Aleksandra".

MARZĘCIN /ALEXANDERHOF/

Opublikowany 4 lipca 2009  wg https://zamkilubuskie.pl/marzecin/

Osada położona w okolicy Zatonia, obecnie przynależna do miasta Zielona Góra. Jest to były folwark, prawdopodobnie założony w połowie XIX wieku. W latach dwudziestych XX wieku zarządzany przez Fritza Duschek i Paula Knopke.

 

 

 

 

 

-- 

Foto wg https://zamkilubuskie.pl/marzecin/ 

Odwołanie o decyzji Urzędu Miasta z dn. 5 listopada 2020 o nieutworzeniu muzeum

Dzień dobry,

Z informacji, które otrzymałem wynika, że w planach Miasta nie ma
powołania instytucji jaką jest muzeum Doroty de Talleyrand w żadnej formie prawnej.

Proponuję się skontaktować ze Stowarzyszeniem Nasze Zatonie.

S

Stowarzyszenie Nasze Zatonie 
adres do korespondencji:
Zatonie -Strumykowa 11
66-004 Zielona Góra
tel. kontaktowy 502 571 700

 

Jerzy Wojtkowiak

Departament Prezydenta Miasta

Zatonie -Strumykowa 11
66-004 Zielona Góra
tel. kontaktowy 502 571 700

 

 

From: Adam Fularz 
Sent: Thursday, November 05, 2020 10:52 AM
To: Jerzy Wojtkowiak
Subject: Re: muzeum Doroty Talleyrand

 

Dziękuję, a czy UM może wystąpić do UMWL aby to UMWL powołało w pałacu w Zatoniu takie muzeum jako oddział Muzeum Ziemi Lubuskiej? Czy UM udostępni ruiny pałacu, obiekt pałacu, na takie muzeum?

Pozdrawiam 

 

czw., 5 lis 2020 o 08:49 Jerzy Wojtkowiak  napisał(a):

Dzień dobry,
W nawiązaniu do Pana e-maila z 3 listopada 2020 r. w sprawie  muzeum Doroty
Talleyrand w pałacu w Zatoniu informuję, że w planach Miasta nie ma
powołania instytucji jaką jest muzeum Doroty de Talleyrand.  Miasto prowadzi
Muzeum w Drzonowie i Świdnicy.

Jerzy Wojtkowiak
Departament Prezydenta Miasta

Adam Fularz, manager Radiotelewizji

RTVP OPÉRA www.opera.rtvp.pl

Prezes Zarządu, WIECZORNA.PL SP Z O. O.,ul. Dolina Zielona 24A,   65-154 Zielona Góra